Informacje ogólne
Zespół suchego oka to jedna z najczęstszych chorób powierzchni oka, a jednocześnie jedna z tych jednostek, które w codziennej praktyce wciąż bywają zbyt często sprowadzane do prostego niedoboru łez. Pacjent zgłaszający pieczenie, kłucie, uczucie piasku pod powiekami, łzawienie, zmęczenie oczu, wahania ostrości widzenia czy dyskomfort podczas pracy przy komputerze to codzienność w praktyce optometrycznej. Czy jednak każdemu z tych pacjentów wystarczą „krople nawilżające”? Czy jeden schemat leczenia ma jeszcze sens?

Podczas szkolenia uczestnicy spojrzą na zespół suchego oka jako na chorobę wielomechanizmową — wynik utraty homeostazy filmu łzowego i całej powierzchni oka. Omówione zostaną nie tylko klasyczne zaburzenia warstwy wodnej i lipidowej, ale również rola mucyn, glikokaliksu, powiek, gruczołów Meiboma, zapalenia, para-zapalenia, czynników jatrogennych i komponenty neurosensorycznej.

Spotkanie skupi się na praktycznym przełożeniu aktualnej wiedzy na codzienną pracę z pacjentem:

– Nowoczesnym rozumieniu ZSO: dowiesz się, dlaczego zespół suchego oka to nie tylko „za mało łez”, ale choroba utraty równowagi powierzchni oka, w której znaczenie mają niestabilność filmu łzowego, hiperosmolarność, uszkodzenie nabłonka, zapalenie i zaburzenia neurosensoryczne.
– Fenotypowaniu pacjenta: nauczysz się rozpoznawać, czy u chorego dominuje niedobór warstwy wodnej, nadmierne parowanie, dysfunkcja gruczołów Meiboma, zaburzenia mucyn i glikokaliksu, komponent zapalny, jatrogenny czy neurosensoryczny.
– Diagnostyce krok po kroku: omówimy, jak łączyć objawy zgłaszane przez pacjenta z obiektywną oceną powierzchni oka, filmu łzowego, powiek, mrugania, barwienia i testów funkcjonalnych.
– Leczeniu ukierunkowanym na mechanizm choroby: pokażemy, dlaczego samo nawilżanie jest ważne, ale często niewystarczające, oraz jak dobierać terapię do dominującego problemu: parowania, zapalenia, zaburzeń powiek, uszkodzenia nabłonka, mucyn, glikokaliksu czy przewlekłego dyskomfortu.
– Pułapkach klinicznych: zwrócimy uwagę na pacjentów, u których objawy są niewspółmierne do obrazu klinicznego, na chorych stosujących wiele leków miejscowych, osoby po zabiegach okulistycznych, użytkowników soczewek kontaktowych oraz pacjentów z przewlekłą pracą ekranową.

To szkolenie ma pokazać, że skuteczna terapia ZSO nie polega na wyborze jednej uniwersalnej kropli, ale na zrozumieniu dominującego mechanizmu choroby i przerwaniu błędnego koła niestabilności filmu łzowego, zapalenia i uszkodzenia powierzchni oka. Uczestnicy otrzymają praktyczne narzędzia, które pomogą im pewniej oceniać pacjentów, dobierać terapię i świadomie współpracować z okulistą w przypadkach wymagających leczenia specjalistycznego.

Zadbaj o komfort widzenia swoich pacjentów i podnieś standard codziennej praktyki. Dołącz do nas!

Prowadząca
Dr n. med. i n. o zdr. Monika Łazicka-Gałecka — specjalista chorób oczu, adiunkt w Katedrze i Klinice Okulistyki Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego oraz lekarz związany z Samodzielnym Publicznym Klinicznym Szpitalem Okulistycznym w Warszawie.

W pracy klinicznej i naukowej zajmuje się przede wszystkim chorobami powierzchni oka, zespołem suchego oka, jaskrą, leczeniem przeciwzapalnym w okulistyce oraz wpływem terapii miejscowych na powierzchnię oka. Jest autorką i współautorką ponad 20 publikacji w recenzowanych czasopismach medycznych, o łącznym Impact Factor przekraczającym 20, a także rozdziałów książkowych i opracowań edukacyjnych z zakresu okulistyki.

Doświadczenie zawodowe rozwijała również podczas licznych staży i szkoleń zagranicznych, m.in. w ośrodkach klinicznych w Niemczech i Indiach. Jest członkinią krajowych i międzynarodowych towarzystw naukowych, w tym Polskiego Towarzystwa Okulistycznego (PTO), American Society of Cataract and Refractive Surgery (ASCRS), European Society of Cataract and Refractive Surgeons (ESCRS) oraz European Glaucoma Society (EGS).

Ma na swoim koncie ponad 100 wystąpień podczas konferencji, zjazdów, kursów i szkoleń, w tym wydarzeń o zasięgu międzynarodowym. Do 2024 roku była również wykładowcą na kierunku optometria na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego, co pozwala jej łączyć perspektywę okulistyczną z praktycznymi potrzebami środowiska optometrystów i optyków.

W swoich wykładach łączy aktualną wiedzę naukową z codzienną praktyką kliniczną. Pokazuje zespół suchego oka jako chorobę wieloczynnikową, wymagającą aktywnej diagnostyki, fenotypowania i leczenia ukierunkowanego na dominujący mechanizm choroby — a nie wyłącznie rutynowego stosowania preparatów nawilżających.

Temat: Terapia ZSO - Czy jeden schemat leczenia ma jeszcze sens ?

Prowadzący: dr n. med. Monika Łazicka-Gałecka